من به عنوان تأمین کننده خوراک چربی گاو ، من شاهد دست اول نیازهای غذایی متنوع گاوها در مراحل مختلف زندگی بوده ام. این یک واقعیت شناخته شده است که گاوهای جوان و پیر از ویژگی های فیزیولوژیکی متمایز برخوردار هستند ، که مستقیماً بر نیازهای غذایی آنها تأثیر می گذارد. در این وبلاگ ، تفاوت های خوراک چربی گاو را برای گاوهای جوان و پیر بررسی می کنم و به استدلال علمی این تغییرات می پردازد.
نیازهای غذایی گاوهای جوان
گاوهای جوان ، به ویژه گوساله ها ، در مرحله رشد و پیشرفت سریع قرار دارند. بدن آنها در حال ساخت ساختار استخوان ، توده عضلانی و اندام های داخلی است. بنابراین ، خوراک آنها برای حمایت از این رشد باید سرشار از مواد مغذی اساسی باشد.
محتوای پروتئین: پروتئین بلوک ساختمان عضلات است و گاوهای جوان به رژیم غذایی نسبتاً بالایی احتیاج دارند. بوهاخوراک استارت گوشت گاو گوشت گاوبه طور معمول حاوی پروتئین 18 ٪ - 22 ٪ است. این محتوای پروتئین بالا به شکل گیری بافت های جدید مانند عضلات و اندام کمک می کند. به عنوان مثال ، در طی چند ماه اول زندگی ، توده عضلانی گوساله می تواند به میزان قابل توجهی افزایش یابد و مقدار مناسب پروتئین برای این فرآیند بسیار مهم است.
منبع انرژی: گاوهای جوان همچنین برای ایجاد رشد آنها به منبع انرژی خوبی نیاز دارند. کربوهیدرات ها و چربی ها اصلی ترین ارائه دهنده انرژی در خوراک آنها هستند. غلات مانند ذرت و جو معمولاً در خوراکهای استارت گوساله مورد استفاده قرار می گیرند زیرا سرشار از کربوهیدرات ها هستند. این کربوهیدرات ها به گلوکز تقسیم می شوند که توسط بدن گوساله برای انرژی استفاده می شود. علاوه بر این ، مقدار کمی از چربی را می توان برای افزایش چگالی انرژی به خوراک اضافه کرد. چربی بیش از دو برابر انرژی در هر گرم در مقایسه با کربوهیدرات ها فراهم می کند و آن را به یک منبع انرژی کارآمد برای رشد گوساله ها تبدیل می کند.
مواد معدنی و ویتامین ها: مواد معدنی مانند کلسیم و فسفر برای رشد استخوان در گاوهای جوان ضروری است. کلسیم برای شکل گیری و نگهداری استخوان های قوی مورد نیاز است ، در حالی که فسفر در متابولیسم انرژی و کانی سازی استخوان نقش دارد. ویتامین ها ، به ویژه ویتامین A ، D و E نیز بسیار مهم هستند. ویتامین A برای عملکرد بینایی و ایمنی مهم است ، ویتامین D به جذب کلسیم کمک می کند و ویتامین E به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند و از سلول های گوساله در برابر آسیب محافظت می کند.
نیازهای غذایی گاوهای قدیمی
گاوهای قدیمی در مقایسه با جوان نیازهای غذایی متفاوتی دارند. رشد آنها کند شده است ، و بدن آنها بیشتر بر حفظ وضعیت فعلی و تولید شیر (در مورد گاوهای شیری) یا حفظ کیفیت گوشت (در مورد گاوهای گوشت گاو) متمرکز شده است.
محتوای پروتئین: نیاز پروتئین برای گاوهای قدیمی به طور کلی پایین تر از گاوهای جوان است. بوهاخوراک کنسانتره گاو گوشت گاومعمولاً حاوی پروتئین 12 ٪ - 16 ٪ است. در این مرحله ، هدف اصلی حفظ توده عضلانی به جای ساخت عضله جدید است. پروتئین بیش از حد در رژیم غذایی گاوهای قدیمی می تواند بی فایده باشد و حتی ممکن است استرس بیشتری بر کلیه آنها وارد کند.
منبع انرژی: گاوهای قدیمی هنوز به انرژی احتیاج دارند ، اما نیازهای انرژی آنها بیشتر مربوط به نگهداری است نه رشد. فیبر به یک منبع مهم انرژی برای آنها تبدیل می شود. فیدهای فیبر بالا مانند یونجه و سیلو می توانند یک شکل آهسته از انرژی را فراهم کنند. این فیدها همچنین برای سلامت گوارشی گاوهای قدیمی مفید هستند. شکمبه آنها ، که مسئول هضم فیبر است ، دارای یک جمعیت میکروبی خوب است که می تواند کربوهیدراتهای پیچیده را در فیبر تجزیه کند.
مواد معدنی و ویتامین ها: مواد معدنی و ویتامین ها هنوز هم برای گاوهای قدیمی مهم هستند ، اما تمرکز ممکن است تغییر کند. به عنوان مثال ، منیزیم برای جلوگیری از تتانی چمن مهمتر می شود ، شرایطی که می تواند بر گاوهای قدیمی تر تأثیر بگذارد. مجتمع ویتامین B همچنین برای حفظ عملکرد مناسب شکمبه بسیار مهم است.
تفاوت فرمولاسیون خوراک
تفاوت در نیازهای تغذیه ای بین گاوهای جوان و پیر منجر به فرمولاسیون خوراک متمایز می شود.
انتخاب ماده: برای گاوهای جوان ، فرمول خوراک بر مواد با کیفیت بالا تأکید می کند که به راحتی قابل هضم هستند. علاوه بر غلات و منابع پروتئینی مانند وعده غذایی سویا ، خوراک استارت گوساله نیز ممکن است حاوی مواد افزودنی مانند پروبیوتیک ها برای ترویج میکروبیوم روده سالم باشد. از طرف دیگر ، خوراک گاوهای قدیمی ممکن است شامل زباله های بیشتری مانند یونجه و نی به همراه مقدار کمتری از کنسانتره باشد.
پردازش: پردازش خوراک نیز متفاوت است. فیدهای گاو جوان اغلب برای بهبود قابلیت هضم ، ریز و درشت هستند. این امر به این دلیل است که سیستم های گوارشی آنها کاملاً توسعه نیافته است و ذرات ظریف تر تجزیه می شوند. تغذیه گاوهای قدیمی ممکن است کمتر فرآوری شود ، زیرا شکمبه آنها می تواند مواد درشت تر را کنترل کند.
مدیریت تغذیه
مدیریت تغذیه همچنین برای گاوهای جوان و قدیمی متفاوت است.
فراوانی تغذیه: گاوهای جوان باید بیشتر تغذیه شوند. ممکن است گوساله ها روزانه چندین بار تغذیه شوند ، زیرا معده های کوچک آنها نمی توانند مقادیر زیادی خوراک را به یکباره نگه دارند. گاوهای قدیمی بسته به وضعیت و نوع خوراک ، معمولاً یک یا دو بار در روز کمتر می توانند تغذیه شوند.
نظارت بر مصرف خوراک: نظارت بر مصرف خوراک برای گاوهای جوان و پیر بسیار مهم است. برای گاوهای جوان ، اطمینان از مصرف کافی برای رشد آنها برای رشد آنها ضروری است. در مورد گاوهای قدیمی ، تغذیه بیش از حد می تواند به چاقی منجر شود که می تواند باعث ایجاد مشکلات مختلف سلامتی شود. بنابراین ، تنظیم مقدار خوراک با توجه به وضعیت بدن آنها مهم است.
پایان
در نتیجه ، تفاوت های قابل توجهی در خوراک چربی گاو برای گاوهای جوان و پیر وجود دارد. این اختلافات بر اساس نیازهای فیزیولوژیکی متمایز آنها در مراحل مختلف زندگی است. به عنوان تأمین کنندهخوراک چربی گاو، من اهمیت تهیه خوراک مناسب برای هر مرحله از زندگی یک گاو را درک می کنم. با تدوین خوراک هایی که نیازهای غذایی خاص گاوهای جوان و پیر را برآورده می کنند ، می توانیم از سلامتی ، رشد و بهره وری آنها اطمینان حاصل کنیم.
اگر یک کشاورز گاو هستید یا در صنعت گاو درگیر هستید ، و به دنبال خوراک چربی با کیفیت بالا و متناسب با نیازهای خاص گاوهای جوان یا پیر خود هستید ، من از شما دعوت می کنم تا برای تهیه و بحث بیشتر با من تماس بگیرید. ما می توانیم با هم کار کنیم تا بهترین راه حل های خوراک را برای گله شما پیدا کنیم.
منابع
- شورای تحقیقات ملی. (2000). نیازهای مغذی گاو گاو. نسخه هفتم اصلاح شده. انتشارات آکادمی ملی.
- پالس ، D. (1994). تغذیه مواد معدنی دام. جلد 1. شرکت انتشارات Feedstuffs
- Van Soest ، PJ (1994). بوم شناسی تغذیه ای نشخوارکن. نسخه دوم. انتشارات دانشگاه کرنل.
